![\"IMG_5681\"](\"http:\/\/www.candanturhan.com\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/IMG_5681.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
En sonunda bu sabah, televizyonda haberleri izlerken \u015fu a\u015famaya geldim: Aaaah Belinda!<\/p>\n
\u00d6nceki g\u00fcn \u00e7ok zordu, o y\u00fczden d\u00fcn bacaklar bitti. Popo sakatl\u0131\u011f\u0131yla (duydunuz mu b\u00f6yle sakatl\u0131k?) odama d\u00f6rt ayak \u00fcst\u00fcnde \u00e7\u0131k\u0131p, Ya\u015fas\u0131n oda ufakm\u0131\u015f, ya b\u00fcy\u00fck olsa ne yapard\u0131m, dedikten sonra (iyimserli\u011fin daha ileri a\u015famas\u0131 var m\u0131?) bir s\u00fcr\u00fc muameleyle sabaha nisbeten sa\u011f \u00e7\u0131kmama ra\u011fmen bu sabah kaytarmaya karar verdim: Zaten zor olan 26 kilometrelik yoku\u015f yukar\u0131 ve a\u015fa\u011f\u0131 parkurun sadece ilk 5 kilometresini y\u00fcr\u00fcyorum. O da, be\u015finci kilometredeki Foncebadon’u \u00e7ok sevdi\u011fim i\u00e7in: Coelho’yu \u015feytani kara k\u00f6pe\u011fin kovalad\u0131\u011f\u0131, terk edilmi\u015f k\u00f6y!<\/p>\n
Neyse i\u015fte, oturmu\u015fum Foncebadon’da, zavall\u0131 peregrinolar bir kafeye varman\u0131n co\u015fkusuyla gelip s\u00fcr\u00fcnerek gidiyorlar, kar\u015f\u0131m\u0131zda bir televizyon… \u00d6nce hakikaten acayip \u00e7arp\u0131c\u0131 bir haber olan, birka\u00e7 g\u00fcn \u00f6nce buralarda bir peregrinan\u0131n \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesi i\u015flendi haberlerde. Ondan sonra da uzuuuun uzun bir kad\u0131nla k\u0131z\u0131n\u0131n zengin taklidiyle doland\u0131r\u0131c\u0131l\u0131k yapt\u0131\u011f\u0131, elektrik faturas\u0131n\u0131 bile \u00f6demedikleri, doland\u0131r\u0131lanlar\u0131n ifadeleri vb… Ard\u0131ndan da -herhalde bir teenager y\u0131ld\u0131z olan- “El Pequeno Nicholas”\u0131n (k\u00fc\u00e7\u00fck Nikolas) \u015f\u0131mar\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131n haberi gelince, ben art\u0131k g\u00fclmeye ba\u015flam\u0131\u015f\u0131m, Aaahh Belinda diyerek! Bu ne bi\u00e7im \u00fclke yahu?! Daha \u00f6ncelerde de bir kere ana haber b\u00fclteninde patates \u00fcreticilerinin sorunlar\u0131 i\u015flenmi\u015fti. Deli \u00e7\u0131kmamak elde de\u011fil.<\/p>\n
Bizim Jose Luis gelir birazdan, bagajlarla birlikte beni de almaya. Al i\u015fte, bir Alman, bir Frans\u0131z yapar m\u0131 b\u00f6yle g\u00fczellik, s\u00f6yleyin bana? Ka\u00e7 para istersin dedim, yar\u0131n beni Foncebadon’dan Molinaseca’ya g\u00f6t\u00fcrmeye, Ben zaten gidiyorum, beklersen seni de al\u0131r\u0131m ordan dedi. Buyur burdan yak, adam\u0131n i\u015fi taksicilik yani, yanl\u0131\u015f anlamay\u0131n…<\/p>\n
Bu Camino (\u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc m\u00fc oldu, yok yok d\u00f6rt de\u011fil mi, diyenlere: alt\u0131 oldu efendim, bu \u015faka maka alt\u0131nc\u0131 seferim), \u00f6ncekilerden de\u011fi\u015fiklik olarak not alm\u0131yorum: Camino kitab\u0131ma bu seferi eklemeyece\u011fim, yoksa kitap \u00f6ks\u00fczdoyuran gibi, bitmez bir hal alacak… O y\u00fczden detayl\u0131 bir hikaye geli\u015fmesi yaz\u0131lmayacak. Ama bu, hikayeler geli\u015fmiyor anlam\u0131na gelmiyor tabii.<\/p>\n
Da\u011fda ta\u015fta iki saat kimseleri g\u00f6rmeden y\u00fcr\u00fcd\u00fckten sonra kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kan tezgah\u0131n etraf\u0131nda olanlar mesela: Gen\u00e7 adam, Tezgahtan istedi\u011fini al, bedava, dedi. Meyve sular\u0131, biralar, meyveler, bisk\u00fcviler… \u0130ki bardak meyve suyu i\u00e7tim, en az\u0131ndan bir ba\u011f\u0131\u015f al\u0131rlar, Yok dedi, totally free. O arada, hem de ters y\u00f6nden, el arabas\u0131 benzeri bir tekerlekli meretleri \u00e7ekerek bir ya\u015fl\u0131ca adamla ona uygun bir kad\u0131n geldi. Ha, her iki arabaya ba\u011fl\u0131 birer de minyat\u00fcr bobi var! Aman bir co\u015fku, bir heyecan: Gen\u00e7 adamla, yan\u0131ndaki ince uzun gen\u00e7 kad\u0131nla \u00f6p\u00fc\u015f\u00fcld\u00fc sar\u0131l\u0131nd\u0131…<\/p>\n
Gelenler \u0130spanyolca nerelerden geldiklerini anlatmaya ba\u015flad\u0131lar, mecburi kulak misafiriyiz tabii, bir karne uzat\u0131ld\u0131, Turchia laflar\u0131 ge\u00e7meye ba\u015flad\u0131, ben atlad\u0131m gen\u00e7 kad\u0131n\u0131n elindeki karneye bakmaya, Soy Turca, diye… K\u0131z da bunun \u00fczerine bir o kadar \u015fa\u015f\u0131rarak “Aaa, merhaba, nas\u0131ls\u0131n” dedi birden. Hadi bakal\u0131m! Me\u011fer \u00fc\u00e7 sene \u0130stanbul’da ya\u015fam\u0131\u015f, dans\u00e7\u0131ym\u0131\u015f, bir ortakl\u0131\u011f\u0131 varm\u0131\u015f falan, Avustralyal\u0131. Burda g\u00f6zleri tavada yumurta gibi p\u00f6rtleten emoticon istiyorum ama baz\u0131lar\u0131n\u0131z g\u00f6remez diye koymuyorum… Bu arada da kar\u015f\u0131m\u0131zdaki el arabal\u0131 bobili tuhaf ya\u015fl\u0131ca \u00e7iftin karnesinde Konya, Mardin, Edirne gibi tuhaf damgalar var, 2014 tarihli hem de. Onlara da g\u00f6z p\u00f6rtletmeyi unutmayal\u0131m.<\/p>\n
Neyse efendim, bunlar gibi geli\u015fen hikayeler anbean devam ediyor. Rabanal del Camino’da odada, otelde kaloriferler yan\u0131yor misal (tarih Eyl\u00fcl 15), Molinaseca’da \u00fc\u00e7 y\u0131l \u00f6nce kald\u0131\u011f\u0131m odada her \u015fey yerli yerinde duruyor, Puerta del Perdon’un sahibi sempatiko Espanyol ayn\u0131 sevimlilikte ama beni hat\u0131rlam\u0131yor, Villafranca del Bierzo’nun meydan\u0131nda bir gen\u00e7 peregrina telefonda T\u00fcrk\u00e7e konu\u015fuyor…<\/p>\n
Her ne kadar eskisine g\u00f6re acayip giri\u015fken olsam da ak\u015fam yorgunlu\u011funda hi\u00e7bir \u015feye giri\u015fecek halim yok, o y\u00fczden bu hikayenin sonu sonraya kal\u0131yor. Hayret, her k\u00f6\u015feyi d\u00f6n\u00fcnce ve her bara girince kar\u015f\u0131ma \u00e7\u0131kan Avustralyal\u0131 extrovert burda hen\u00fcz beni bulam\u0131yor! Tam benim kalemim dedi\u011fim G\u00fcney Afrikal\u0131 kad\u0131n, Anati Sher, ise maalesef bir g\u00fcn arkamda kal\u0131yor ve benden yoga \u00f6\u011frenemiyor. Kad\u0131nca\u011f\u0131z, b\u00fct\u00fcn yolu yapan peregrinolardan s\u0131k s\u0131k duydu\u011fum gibi, bir g\u00fcn evvel bir duygusal kriz ge\u00e7irmi\u015f, konu\u015famam\u0131\u015f falan, bug\u00fcn de utanarak s\u0131rt \u00e7antas\u0131n\u0131 transfere verince “for fuck’s sake, excuse my language”, ne zorumuz var yahu durumuna uyanm\u0131\u015f: Herkes kendi istedi\u011fi kadar zorlar kendini! “Good for you, darling, take it easy,” diye benim bir g\u00fcn\u00fc kaytarmam\u0131 destekledi bu sebepten.<\/p>\n
Ba\u015fka? Camino’da ba\u015fka her \u015fey her zamanki gibi: Gen\u00e7ler, \u00f6\u011frenciler, ya\u015fl\u0131calar, gruplar, aksi Frans\u0131zlar, bol Almanlar, hele ne \u00e7ok Avustralyal\u0131lar. \u00c7iftler ve tekler. \u0130ki kad\u0131nlar. Japon iki erkek karde\u015f mesela, \u00e7ok az Japon vard\u0131r Camino’da, ba\u015fkalar\u0131yla birlikte uyuyamazlarm\u0131\u015f da ondanm\u0131\u015f, her\u00a0sabah 6’da\u00a0yola \u00e7\u0131k\u0131yorlarm\u0131\u015f kafa lambalar\u0131yla. Slovenyal\u0131 g\u00fczel gen\u00e7 k\u0131zlar, extrovert Aussie taraf\u0131ndan esir al\u0131nm\u0131\u015f… Ge\u00e7en Camino’mun hedefi, durduk yerde “herkese k\u0131l olmaktan” vazge\u00e7mekti. Bu seferki ise daha rahat, daha esnek, daha az programl\u0131 ve daha ak\u0131\u015fta olmak. Her \u015feyin her an istedi\u011fim veya planlad\u0131\u011f\u0131m gibi olmamas\u0131 ihtimalini kabul etmek. Eh, ikisinde de yolum var – ama \u00f6nemli olan niyeti koymak, de\u011fil mi ya!<\/p>\n
Yol kenarlar\u0131nda beyin tabiriyle (hayvanlar\u0131n yapt\u0131\u011f\u0131 gibi) “yay\u0131l\u0131rken”, yani hoplay\u0131p z\u0131playarak b\u00f6\u011f\u00fcrtlen ve \u00fcz\u00fcm kopar\u0131rken, yerlere d\u00f6k\u00fclenlerden sa\u011flam ayva, elma ararken, kabuklar\u0131ndan araba tekerleri taraf\u0131ndan p\u00f6rtletilmi\u015f taze kestaneleri (castana) di\u015flerimle soyarak yerken hep Anastasya’y\u0131 an\u0131yorum: Evet, ger\u00e7ekten insan sadece hoplay\u0131p z\u0131playarak o s\u0131ralarda yetmi\u015f yemi\u015fleri yiyerek ya\u015fam\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrebilir! Son g\u00fcnlerde bunlara ceviz ve armut da ekleniyor. Bulundu\u011fum yerlerden bu \u015fekilde \u00e7\u00f6plenmek a\u015f\u0131r\u0131 ho\u015fuma gidiyor, sanki bu yerle, bu do\u011fayla aramda bir ba\u011f kuruluyor gibi: “Bu toprak beni besliyor,” hissi!<\/p>\n
“Buras\u0131 mola yeri mi, ilerde yok mu acaba?” diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum bir\u00e7ok yerde. Gerilecekken, birden en iyi cevap geliyor akl\u0131ma: Olursa olur, olmazsa rak\u0131 i\u00e7eriz! Bir sabah da y\u00fcr\u00fcrken, d\u00f6ne t\u0131rmana s\u00fcrekli tepelere \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, amma \u00e7\u0131kt\u0131k yahu d\u00fcnyan\u0131n tepesine, diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken geldi akl\u0131ma ve ba\u011f\u0131ra \u00e7a\u011f\u0131ra s\u00f6ylemeye ba\u015flad\u0131m, \u0130ngilizce \u00f6\u011frenirken \u00f6\u011frendi\u011fimiz Amerikan halk \u015fark\u0131s\u0131n\u0131: I’m on the top of the world \/ I’m looking down on creation \/ and the only explanation I can find \/ is the love that I found ever since you’ve been around \/ your love’s put me at the top of the world… \/ Something in the wind has learned my name \/ and it’s telling me that things are not the same \/ in the leaves on the trees and the touch of the breeze \/ there’s a pleasing sense of happiness for me… \/ Everything I want the world to be \/ is now coming true especially for me \/ and the reason is clear \/ it’s because you are here \/ You’re the nearest thing to heaven that I’ve seen…<\/p>\n
Nas\u0131l anlatay\u0131m \u015fimdi diyorum, bir k\u00f6y\u00fcn d\u0131\u015f\u0131nda asfalt\u0131n \u00fczerinde y\u00fcr\u00fcrken kar\u015f\u0131dan gelen, kolunun alt\u0131na dev gibi lahanas\u0131n\u0131 alm\u0131\u015f giden adam\u0131… “Wasn’t the bathroom amazing?” diyen adam\u0131 hat\u0131rlayarak \u015fa\u015fk\u0131n \u015fa\u015fk\u0131n g\u00fclen Heather ile Arianna’y\u0131, yerden kozalak toplarken “Yiyecek bir \u015fey mi ar\u0131yorsun?” diye latife etti\u011fim Marianna’y\u0131, yerden \u00f6zenle se\u00e7ip toplad\u0131ktan sonra yanlar\u0131ndan ge\u00e7erken kafalar\u0131 uzatt\u0131klar\u0131ndan k\u0131yamad\u0131\u011f\u0131m atlara elmalar\u0131m\u0131 vermemi, tam a\u00e7 bila\u00e7 bir kafenin bombo\u015f bankosuna \u00a0yana\u015ft\u0131\u011f\u0131m s\u0131rada elinde tepsiler ve torbalarla i\u00e7eri giren taze ekmek\u00e7iyi, \u0131sl\u0131k \u00e7al\u0131nca, seslenince veya ba\u015fka akla gelen hi\u00e7bir \u015fekilde insana ilgi g\u00f6stermeyen \u0130spanyol bobileri.<\/p>\n
\u00d6n\u00fcmde \u00e7\u00f6p konteynerini kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131p temizce bir \u00e7\u00f6p torbas\u0131n\u0131 bo\u015faltarak alan (herhalde ya\u011fmura kar\u015f\u0131) hippimsi peregrinoyu, Portomarin’de durduk yerde y\u00fcz\u00fcm\u00fc g\u00f6z\u00fcm\u00fc \u015fi\u015firen alerjiyi, Palas de Rei’de bagaj\u0131m\u0131n kayboldu\u011fu ve ara\u015ft\u0131rmalar sonucu k\u00f6yde bir barda bulundu\u011fu ak\u015fam\u00fcst\u00fcn\u00fc, bay\u0131l\u0131p bitti\u011fim, tekrar tekrar kafamdan ge\u00e7irdi\u011fim\u00a0da\u011f tepesi peregrino ayinlerini: Roncesvalles, San Juan de Ortega, Rabanal del Camino, O’Cebreiro… Peki ya, g\u00fcnlerdir kendi kendime tekrar tekrar g\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcm, “No, no tenemos!” B\u00f6yle ketum, orta ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlar var \u0130spanyol ta\u015fras\u0131nda, esmer, yap\u0131l\u0131. Diyelim bir bar\u0131n veya motelin sahibesi. Bir \u015fey soruyorsun var m\u0131 diye, \u015f\u00f6\u00f6\u00f6le bi g\u00fcvenle mi diyeyim, gururla m\u0131, omuzlar\u0131n\u0131 dikip \u00e7enesini kald\u0131rarak -“Ne var yani, yok i\u015fte, bir \u015fey mi diyecektin?!” der gibi- cevap veriyor: No, no tenemos. Hadi bakal\u0131m, s\u0131k\u0131yor mu, sor ba\u015fka ne soracakt\u0131n?.. O y\u00fczden ne zaman olumsuz bir \u015fey olsa, kendi kendime yan\u0131t veriyorum: No, no tenemos!<\/p>\n
De\u011fi\u015fik \u015feyler oluyor s\u00fcrekli, ne g\u00fczel, ne umut verici de\u011fil mi, de\u011fi\u015fik \u015feyler olabilmesi… Mesela baya\u011f\u0131 s\u0131k\u0131 e\u011flenen Almanlar ve gayet fena Avustralyal\u0131lar tan\u0131d\u0131m bu sefer, hay hay kafa sallamayan, g\u00fczel muhabbetli Japonlara ve sevimsiz \u0130talyanlara rastlad\u0131m. Buen Camino demeyen \u0130spanyollara, ellerinde ha\u00e7larla y\u00fcr\u00fcyen ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlara. Kimseye k\u0131l olmad\u0131m hen\u00fcz: Ama kendime \u00e7ok da g\u00fcvenmiyorum, acaba hen\u00fcz yeterince k\u0131l kimse mi \u00e7\u0131kmad\u0131 kar\u015f\u0131ma?! Daha esnek miyim diye bakarsak, eh, daha kolay se\u00e7iyorum, daha h\u0131zl\u0131 karar de\u011fi\u015ftiriyorum.<\/p>\n
Saatlerle y\u00fcr\u00fcrken eskilerden an\u0131lar geliyor arada. Y\u00fczbinlerce insan\u0131n bildi\u011fi albergue (alberge) kelimesi yerine “alb\u00f6rg” diyen Amerikal\u0131 peregrinoyu ve her durdu\u011fu yerde sopas\u0131n\u0131 b\u0131rakan sevgili Paulina’y\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Madrid’de okuyan David, Romanyal\u0131 palya\u00e7o k\u0131z, \u0130spanyol Jesus, Alman uyu\u015fturucu polisi Annika, foto\u011fraf \u00e7ekmeyen Marilu, ko\u015fan peregrino Costa Rical\u0131 Esteban, \u0130spanyolca-\u0130talyanca anla\u015ft\u0131\u011f\u0131m \u0130talyan arkada\u015f\u0131m, Kanadal\u0131 ya\u015fl\u0131ca adam sevgili Rene, yava\u015f y\u00fcr\u00fcyen Odile, market torbas\u0131n\u0131 \u00e7anta olarak kullanan tatl\u0131 Amerikal\u0131 k\u0131z, beni \u0130spanyol sanan orta ya\u015fl\u0131 sevimli Frans\u0131zlar\u0131n grubu… Herkesin bir tarz\u0131 oldu\u011funu ve bunu ke\u015ffedip sahip \u00e7\u0131kman\u0131n, savunman\u0131n ne ya\u015famsal oldu\u011funu. Hayat projelerimi projelendiriyorum kafamda y\u00fcr\u00fcrken, \u00f6nceliklerimi sonral\u0131klar\u0131m\u0131 s\u0131ral\u0131yorum…<\/p>\n
Zaten sonra insan bir O’Cebreiro’dan a\u015fa\u011f\u0131 iniyor, bir Alto de San Roque’a \u00e7\u0131k\u0131yor, baz\u0131 bulutlar, baz\u0131 da\u011flar alt\u0131nda kal\u0131yor, ku\u015flar ve kediler sabah avlar\u0131n\u0131 yap\u0131yor ve \u00e7imlerden sabah \u00e7iyi kalk\u0131yor, ormanlar, patikalar, me\u015feler ve \u00e7amlar taraf\u0131ndan sar\u0131l\u0131yor, haaa, diyorsun. \u0130\u015fte bu. Bunun i\u00e7in de\u011fer yani!..<\/p>\n
***<\/p>\n
“Her \u015fey birbirine ba\u011flanm\u0131\u015f, g\u00f6r\u00fcnmez bir el taraf\u0131ndan. Tek bir \u00e7i\u00e7ek bile yapamazs\u0131n, bir y\u0131ld\u0131z\u0131 yerinden oynatmadan.” 20 ya\u015flar\u0131mdayken babam i\u015f gezisinde beni yan\u0131na kat\u0131p Santiago de Compostela’ya getirdi, oradan b\u00fcy\u00fclendi\u011fim i\u00e7in seneler \u00f6nce Paulo Coelho’nun Hac kitab\u0131n\u0131 okudum, onu okudu\u011fum i\u00e7in ilk geli\u015fimden 20 y\u0131l sonra biri Camino laf\u0131n\u0131 edince hemen atlay\u0131p el Camino de Santiago’yu y\u00fcr\u00fcmeye niyetlendim, onu y\u00fcr\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm i\u00e7in kalk\u0131p evimin k\u00f6y\u00fcm\u00fcn rahat\u0131ndan Kayseri yollar\u0131na, i\u015f yapmaya d\u00fc\u015febildim, buna giri\u015fti\u011fim i\u00e7in daha \u00e7ok ve tekrar tekrar y\u00fcr\u00fcy\u00fcp gezebildim, gezdi\u011fim s\u0131rada B\u00fcnyan k\u00fclt\u00fcr k\u00f6y\u00fc fikrini geli\u015ftirdim, bu esnada \u0130spanya’ya a\u015f\u0131k oldu\u011fum i\u00e7in orada daha \u00e7ok zaman ge\u00e7irmeye, oradan beslenmeye karar verdim, y\u00fcr\u00fcrken ve t\u00fcm bunlar olup biterken ego par\u00e7alar\u0131m yontuldu\u011fu i\u00e7in “daha yuvarlak ve daha yumu\u015fak” bir insan olarak kapasitemi doldurmaya, kendimi ger\u00e7ekle\u015ftirmeye ba\u015flad\u0131m…<\/p>\n
\u0130\u015fte \u015fimdi de, ilk geldi\u011fimde d\u00fcnyan\u0131n \u00f6tesinde bir yerde oldu\u011fumu sand\u0131\u011f\u0131m, bir daha ayak basmam\u0131 rahatl\u0131kla bir k\u00fc\u00e7\u00fck mucize sayabilece\u011fim Santiago de Compostela’day\u0131m. Orta\u00e7a\u011f’dan kalma darac\u0131k sokaklar\u0131, portikolar\u0131, ta\u015f i\u015f\u00e7ilikleri, s\u00fctunlar\u0131, kiliseleri, bu ta\u015flarda durmaks\u0131z\u0131n \u00e7\u0131nlayan \u00e7anlar\u0131. Peregrinolar her yerde. \u0130nsan tam, \u0130yi ki bitirdim, \u015f\u00fck\u00fcrler olsun, derken akl\u0131na tekrar y\u00fcr\u00fcmek d\u00fc\u015f\u00fcveriyor.<\/p>\n
Ve sonra o dev katedrale giriyoruz dizi dizi. Bizler i\u00e7in, peregrinolar i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015f o mabede. Heyecanl\u0131y\u0131z, her birimiz kendimize ait sebeplerden kendimizi \u00f6zel hissediyoruz, herhalde her birimiz haftalard\u0131r bunu bekliyorduk: Botafumeiro bizi t\u00fcts\u00fcleyecek. Y\u00fczlerce, y\u00fczlerce insan, onlarca \u00fclkeden, 7’den 77’ye her ya\u015ftan, i\u015fsizinden milyarderine her yerden. Neden? Neden geldik her birimiz buraya, bu zorluklarla neden m\u00fccadele ettik ad\u0131m ad\u0131m, neden dayand\u0131k? Ne kadar \u00e7ok nedenler, ne kadar farkl\u0131 anlamlar… T\u0131k\u0131\u015f t\u0131k\u0131\u015f, bir \u00e7o\u011fumuz ayaktay\u0131z ve ayakta duram\u0131yoruz asl\u0131nda, bir ya\u015fl\u0131 adam uyuyakal\u0131yor yan\u0131mdaki s\u00fctunun dibinde \u00e7\u00f6km\u00fc\u015fken, herkes bacaklar\u0131n\u0131 ne yapaca\u011f\u0131n\u0131 bilemiyor.<\/p>\n
Ama bekliyoruz. Hepimiz, i\u00e7lerimizde kim bilir ne hesapla\u015fmalar yaparak bekliyoruz. Nihayet, \u00e7anlar 19.30 i\u00e7in \u00e7alarken, bir anda G\u00fcl\u00fcn Ad\u0131’ndan bir sahne olu\u015fuyor yan\u0131ba\u015f\u0131m\u0131zda: Bir Latince kelime ba\u011fr\u0131l\u0131yor, peregrinolar iki yana a\u00e7\u0131l\u0131yor ve ilahiler aras\u0131nda k\u0131rm\u0131z\u0131l\u0131 beyazl\u0131 etkileyici k\u0131yafetleriyle din adamlar\u0131 s\u0131ra s\u0131ra altara do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015fl\u0131yor… El Senyor sea con vosotros – y con su spiritu (Tanr\u0131 sizinle olsun, ve sizin ruhunuzla). Tanr\u0131, \u0130sa, \u0130ncil, bir s\u00fcr\u00fc \u015fey s\u00f6yleniyor evet, ama benim anlad\u0131\u011f\u0131m \u00f6zetle sevgi, birlik, teklik. Bar\u0131\u015f i\u00e7in dua ediyorum sadece, \u00f6nce i\u00e7imizde, sonra “g\u00fczel ve h\u00fcz\u00fcnl\u00fc \u00fclkemde” sevgi, birlik ve bar\u0131\u015f yaratmam\u0131z i\u00e7in.<\/p>\n
Botafumeiro org nameleri aras\u0131nda 20 metrelik ipiyle h\u0131zla inip \u00e7\u0131karak, bir yandan bir yana u\u00e7arak bizi t\u00fcts\u00fclere bo\u011fuyor. A\u011fz\u0131m\u0131z a\u00e7\u0131k izliyoruz: Tanr\u0131m, burda oldu\u011fumuz i\u00e7in, b\u00f6yle oldu\u011fumuz i\u00e7in ne mutluyuz… Ben kendi ad\u0131ma, Tanr\u0131n\u0131n bana \u00e7ok c\u00f6mert davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnerek derin derin \u015f\u00fckrediyorum. Camino’yu bir kez daha y\u00fcr\u00fcy\u00fcp bitirdi\u011fimi g\u00f6steren ikinci Compostela’m\u0131 vakit darl\u0131\u011f\u0131ndan alam\u0131yorum, karneme Santiago damgas\u0131n\u0131 vurdurmay\u0131 da unutuyorum, ama ne gam: Benim y\u00fcre\u011fim o katedralde, o Botafumeiro ile damgaland\u0131, benim Compostela’m ise kendi ya\u015fad\u0131klar\u0131mda yaz\u0131l\u0131.<\/p>\n
G\u00fczel, g\u00fczel. Santiago da g\u00fczel, y\u00fcr\u00fcyerek oraya varmak da, ama esas Camino’da olmak g\u00fczel, ad\u0131m ad\u0131m y\u00fcr\u00fcmek g\u00fczel: \u0130nsan her ad\u0131mda fazlal\u0131klar\u0131n\u0131 at\u0131yor…<\/p>\n
(Eyl\u00fcl 2015)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
En sonunda bu sabah, televizyonda haberleri izlerken \u015fu a\u015famaya geldim: Aaaah Belinda! \u00d6nceki g\u00fcn \u00e7ok zordu, o y\u00fczden d\u00fcn bacaklar bitti. Popo sakatl\u0131\u011f\u0131yla (duydunuz mu…<\/p>\n