Ben, hi\u00e7bir zaman b\u00fcy\u00fck bir \u015fey yapaca\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmedim. Bunu hi\u00e7 istemedim. Yapabilip yapamayaca\u011f\u0131m\u0131 dahi de\u011ferlendirmedim i\u00e7imde hi\u00e7bir zaman: Yapmak akl\u0131mdan ge\u00e7medi.<\/p>\n
Bana g\u00f6re b\u00fcy\u00fck \u015feyler yapanlar\u0131n pek \u00e7o\u011fu, pek de b\u00fcy\u00fck insanlar de\u011fillerdi. Yapt\u0131klar\u0131 “\u015fey”lerle b\u00fcy\u00fcmek istiyorlard\u0131. Bu bir.<\/p>\n
\u0130kincisi, \u00f6n\u00fcmde \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir \u015fey yapm\u0131\u015f babam duruyordu kap\u0131 gibi. Ne yaparsam yapay\u0131m, Anadolu’nun dokuz \u00e7ocuklu bir ailesinin anas\u0131n\u0131 babas\u0131n\u0131 erken ya\u015fta kaybetmi\u015f bir \u00e7ocu\u011funun, T\u00fcrkiye’nin lokomotif sekt\u00f6rlerinden birinin duayeni olmas\u0131n\u0131, bir \u00e7\u0131rp\u0131da sayamayaca\u011f\u0131 kadar mal m\u00fclk ve yat\u0131r\u0131m sahibi olmas\u0131n\u0131, diller \u00f6\u011frenip romanlar \u015fiirler okuyup d\u00fcnyalar\u0131 gezip medeni, renkli ve sayg\u0131n bir sosyal hayat ya\u015famas\u0131n\u0131, \u00fc\u00e7 \u00e7ocu\u011funu tahayy\u00fcl edilebilecek en iyi \u015fekilde yeti\u015ftirmesini ge\u00e7emez, ge\u00e7meyi b\u0131rak denkle\u015ftiremezdim bile. \u0130kinci olaca\u011f\u0131m\u0131 bildi\u011fim bir yar\u0131\u015fa girmedim.<\/p>\n
Kald\u0131 ki, k\u00fc\u00e7\u00fck g\u00fczeldir, buna inan\u0131yordum ben. Az, \u00e7oktur. Minimalizm, do\u011fal ya\u015famda, g\u00fcndelik hayatta az \u00fcretip az t\u00fcketmek gelece\u011fin temel ta\u015f\u0131, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fin ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131d\u0131r. T\u00fcketim d\u00fcnyas\u0131n\u0131n reklamlar\u0131n\u0131n d\u00fcrtmesiyle “daha fazlas\u0131n\u0131 iste”mek ise t\u00fcm k\u00f6t\u00fcl\u00fcklerin ba\u015flang\u0131c\u0131. O y\u00fczden hep daha az \u00fczerinde durdum.<\/p>\n
Ama sonra… Sonras\u0131 aynen spirit\u00fcel \u00f6\u011fretilerin bize dedi\u011fi gibi, kendili\u011finden oldu, oluverdi: “\u0130ste ve b\u0131rak, bil ki saf sevgiyle istedi\u011fin her \u015fey zaten ger\u00e7ekle\u015fecek, olacak olan i\u00e7in endi\u015fe etme…” Ben yolumu tutmu\u015f gidiyordum, kafam \u00f6n\u00fcmde, yapacaklar\u0131ma yo\u011funla\u015fm\u0131\u015f, bir sonraki, bir sonraki k\u00fc\u00e7\u00fck ad\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken… Kafay\u0131 bir kald\u0131rd\u0131m ki: Neonlar yan\u0131p s\u00f6n\u00fcyor! B\u00fcy\u00fck, \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir \u015feyler oluyor!<\/p>\n
* * *<\/p>\n
\u015eimdi bir anda durdum, d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum: Hep \u00f6yk\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm insanlar vard\u0131 hayatta say\u0131s\u0131 az da olsa, be\u011fendi\u011fim insanlar vard\u0131, \u00e7ok takdirle bakt\u0131\u011f\u0131m ve imrendi\u011fim, hayran olup bakal\u0131m neler yapacak diye bekledi\u011fim insanlar… Var yani hala. Bak\u0131yorum, bu benim elimdeki onlar\u0131n t\u00fcm yapm\u0131\u015f olduklar\u0131ndan daha… “b\u00fcy\u00fck”. Ne m\u00fcthi\u015f bir durum.<\/p>\n
Bu idrake gelmem i\u00e7in, bir kez daha Ayn Rand’\u0131n sat\u0131rlar\u0131n\u0131 okumam gerekti. Daha ba\u015flar\u0131nday\u0131m dev Atlas Silkindi roman\u0131n\u0131n ama her sat\u0131rla daha kabard\u0131\u011f\u0131m\u0131, daha dik oturdu\u011fumu, y\u00fcz\u00fcmden \u015f\u00fcphe izlerinin birer birer silindi\u011fini ve daha \u00e7at\u0131r \u00e7at\u0131r kelimeler se\u00e7meye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131m\u0131 fark ediyorum. Biliyorum, o gazla yaz\u0131yorum bu sat\u0131rlar\u0131. Biliyorum, o inan\u00e7la bu kadar cesaret. \u00c7\u00fcnk\u00fc b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve cesareti gizlemenin insanl\u0131k onuruna, insanl\u0131\u011f\u0131n varolu\u015funa ihanet oldu\u011funa inan\u0131yorum \u015fimdi. Konu ben de\u011filim, insanl\u0131k yani. \u0130nsanl\u0131\u011f\u0131n cesareti, insanl\u0131\u011f\u0131n g\u00fczelli\u011fi, insanl\u0131\u011f\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc.<\/p>\n
Zaman zaman bir \u015feyi \u00e7evreme g\u00f6steririm \u0131srarla, Bak\u0131n, ne g\u00fczel de\u011fil mi, ne zarif de\u011fil mi, harika bir \u015fey de\u011fil mi, diye. Bazen ald\u0131\u011f\u0131m bir \u00e7anta, bazen yazd\u0131\u011f\u0131m bir yaz\u0131, bazen yapt\u0131\u011f\u0131m bir pasta. Ama g\u00fcn\u00fcm\u00fczde, toplumumuzda tevazu hastal\u0131\u011f\u0131 var: Aman, \u00f6v\u00fcnme! Ee? \u0130nsan evlad\u0131 iyi yapt\u0131\u011f\u0131 \u015feyle \u00f6v\u00fcnmeyecekse, gurur duymayacaksa, takdir g\u00f6r\u00fcp ba\u015f\u0131n\u0131 daha dik tutmayacaksa niye iyi bir \u015fey yaps\u0131n?! \u0130nsan evlad\u0131 g\u00fczel bir \u015feyi takdir etmeyecek, ona hayran olmayacaksa niye var olsun?! D\u00fcnya nas\u0131l daha g\u00fczel bir yer haline gelsin?..<\/p>\n
Misal d\u00fcnden beri \u015fu \u00e7oraplara bak\u0131yorum. Bir “light” tasar\u0131m d\u00fckkan\u0131ndan bir \u00e7ift \u00e7orap ald\u0131m 14 avroya; eve gelir gelmez a\u00e7\u0131p aya\u011f\u0131ma ge\u00e7irdim. O kadar g\u00fczel, o kadar farkl\u0131 ve kaliteli ki, g\u00fcn\u00fcm\u00fc \u015fenlendiriyor. Neden: Bir \u00e7oraba, aya\u011f\u0131m\u0131za giydi\u011fimiz, \u00e7o\u011funlukla ba\u015fkalar\u0131nca g\u00f6r\u00fclmeyen, kirlenip kokan, ge\u00e7ici bir \u015feye bu kadar \u00f6zen g\u00f6sterilmesi, \u00fczerinde d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmesi, bo\u015fverilmeyip sayg\u0131yla “farkl\u0131, g\u00fczel, yeni” bir \u015fey yarat\u0131lmas\u0131 bana \u00e7ok “b\u00fcy\u00fck” geliyor, ondan. Kendime ve herkese bu \u00e7orab\u0131 g\u00f6stermek, takdir edilmesini sa\u011flamak istiyorum! Belki de asla takdir g\u00f6rmeyece\u011fini bilerek, takdiri beklemeden, sadece i\u00e7indeki daha iyiyi, daha g\u00fczeli yaratma d\u00fcrt\u00fcs\u00fcn\u00fc hayata ge\u00e7irerek bir \u00e7orap tasarlayan insan evlad\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde e\u011filerek \u015fapkam\u0131 \u00e7\u0131karmak istiyorum! Benim ona verecek 14 avrom varm\u0131\u015f, aya\u011f\u0131m i\u00e7inde aman ne g\u00fczel durmu\u015f, nas\u0131l da zevkliymi\u015fim de onu bulup alm\u0131\u015f\u0131m, bunlar de\u011fil yani konu.<\/p>\n
* * *<\/p>\n
Aylar \u00f6nceydi. B\u00fcy\u00fck \u015feyler d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm.<\/p>\n
\u0130nsan evlatlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu gibi, b\u00fcy\u00fck \u015feyler d\u00fc\u015f\u00fcnmemek \u00fczere psikolojik olarak e\u011fitilmi\u015f ve evrilmi\u015ftim. Yutkundum.<\/p>\n
Ben yutkunup yerli yerimde oturmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k\u00e7a, i\u00e7imdeki b\u00fcy\u00fck \u015feyin cevheri durdu\u011fu yerde patlamaya ba\u015flad\u0131. Durduramad\u0131m art\u0131k.<\/p>\n
“Neden olmas\u0131n?” mottosunun d\u00fcrt\u00fcs\u00fcyle c\u00fcretkarca d\u00fc\u015f\u00fcncelerimi planlara, planlar\u0131 projelere \u00e7evirmeye koyuldum. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm b\u00fcy\u00fck \u015feyin kar\u015f\u0131s\u0131na k\u00fc\u00e7\u00fck kafalar \u00e7\u0131kt\u0131, moralim bozuldu, enerjim d\u00fc\u015ft\u00fc… Sonra -sa\u011f olsun dostlar- silkelendim: Benim i\u015fim, dedim, insanlarla de\u011fil, fikirlerle, elde olanla de\u011fil, gelecekle. Eleanor Roosevelt’in o g\u00fczel s\u00f6z\u00fc geldi akl\u0131ma; evet, dedim, do\u011fru de\u011fil mi: B\u00fcy\u00fck kafalar fikirleri, ortalama kafalar olaylar\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck kafalar insanlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r.<\/p>\n
Projemizi ilk elimize ald\u0131\u011f\u0131m\u0131zda ve ilk payla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131zda duydu\u011fum heyecan\u0131 hele, b\u00fcy\u00fck bir birlikle ve istikrarla, nerdeyse kendilerine ait bir zevkle yok etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar; \u0130nstagram karesine yazd\u0131m, bir yandan kendime telkin etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131m\u0131: “Kusura bakmay\u0131n, evrende hi\u00e7bir g\u00fczel \u015fey k\u00fc\u00e7\u00fck, korkak, s\u0131radan kafalardan \u00e7\u0131kmad\u0131! O y\u00fczden bo\u015funa beni korkutmaya \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n hi\u00e7 kimse, i\u015fe yaramayacak.”<\/p>\n
Sonraki aylarda \u00f6n\u00fcm\u00fczde a\u00e7\u0131l\u0131p giden yollar, sonra ilerleyen proje, sonra at\u0131lan daha somut ad\u0131mlar, her ad\u0131mda yan\u0131m\u0131zda daha sa\u011flam isimler, daha g\u00fc\u00e7l\u00fc simalar bulmam\u0131z, sonra da tan\u0131t\u0131m davetimiz: D\u00fcnyan\u0131n \u00e7e\u015fitli renklerini, zevklerini, boyutlar\u0131n\u0131 hemfikir ve hemdem buldu\u011fum, bu “bir”likten ald\u0131\u011f\u0131m zevkle ayaklar\u0131m\u0131 yerden kesen ba\u015far\u0131l\u0131 toplant\u0131. Ve babam\u0131n bak\u0131\u015flar\u0131nda buldu\u011fum gurur ve -asl\u0131nda benim i\u00e7in daha \u00f6nemli olan- onay ve ko\u015fulsuz destek…<\/p>\n
Evet, tevazuyla g\u00f6zlerimi ka\u00e7\u0131rmayaca\u011f\u0131m: B\u00fcnyan K\u00fclt\u00fcr K\u00f6y\u00fc m\u00fcthi\u015f bir proje. Ve evet, bunu ben d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Evet, bunun sava\u015f\u0131n\u0131 ben verdim ve verece\u011fim. Yap\u0131lmayan\u0131 yapmaya cesaret eden benim evet ve yapaca\u011f\u0131m. Yapan\u0131n ben olmam, benim i\u00e7in \u00e7ok bir \u015fey fark ettirmiyor. Ha, belki i\u00e7im daha rahat olur kendimle ilgili: Geceleri yatarken kendime derim ki, Yahu bak g\u00f6r\u00fcyor musun iyi oldu bu, bana yap\u0131lan onca yat\u0131r\u0131m, benden olan onca beklenti bo\u015fa gitmedi! Ya da -terbiyem gere\u011fi yaln\u0131z kendi ba\u015f\u0131mayken- egom biraz \u015fi\u015finir, biraz havas\u0131n\u0131 al\u0131r sonra pa\u015fa pa\u015fa iner yerine geri gelir.<\/p>\n
Egoma yapaca\u011f\u0131 \u015fu hafif deste\u011fin \u00f6tesinde, g\u00fczel bir cheesecake yapt\u0131\u011f\u0131mda da, g\u00fczel bir yaz\u0131 yazd\u0131\u011f\u0131mda da dedi\u011fim gibi, bu konuyla ilgili tek istedi\u011fim, daha do\u011frusu tek “do\u011fru”m, g\u00fczel bir \u015feyin takdir edilmesi. Bunu benimle ili\u015fkilendirip beni taltif etmeleri bana g\u00f6re bir \u015fey ifade etmiyor, hatta ili\u015fkilendirilmese daha rahat eder, daha ferahl\u0131kla ortadaki eseri takdir ederim ben de! Hank Rearden’\u0131n kendi ad\u0131n\u0131 verdi\u011fi \u00e7\u0131\u011f\u0131r a\u00e7\u0131c\u0131 metali d\u00f6kerken Dagny’den duydu\u011fu, sade, samimi ve sahici, “Hank, this is great,” yorumuna verdi\u011fi yan\u0131t gibi: “Yes.” B\u00fct\u00fcn demek istedi\u011fim bu: Yes.<\/p>\n
Alk\u0131\u015flar, B\u00fcnyan K\u00fclt\u00fcr K\u00f6y\u00fc projesine: Spotlar\u0131n alt\u0131nda olan, neon \u0131\u015f\u0131klarla parlayan, parlayacak olan o. Evet, orada m\u00fcthi\u015f bir \u015fey oluyor; ben de alk\u0131\u015flayanlar aras\u0131nda ba\u015f\u0131 \u00e7ekiyorum. Benim gururum bu, bundan daha fazla bir payeye ihtiyac\u0131m yok. Ama \u015fu da biline ki bu projeye ve i\u00e7indeki eme\u011fe hak etti\u011fi de\u011feri vermeyenlerin kar\u015f\u0131s\u0131nda da her zaman ba\u015f\u0131 \u00e7ekece\u011fim.<\/p>\n
* * *<\/p>\n
NB: Her kad\u0131n\u0131n, b\u00fcy\u00fck bir \u015fey yapmak ya da yapmamak, giri\u015fmek ya da vazge\u00e7mek, sava\u015fmak veya pes etmek ikileminde iken Ayn Rand okumas\u0131 laz\u0131m. Hatta belki de kad\u0131n ya da erkek, her insan\u0131n.<\/i><\/p>\n
NB2: Bu yaz\u0131y\u0131 okuduktan sonra beni k\u0131nama iste\u011finiz varsa, ki olur olur hakk\u0131n\u0131zd\u0131r elbet, rica ediyorum \u00f6nce bunlar\u0131\u00a0yazd\u0131\u011f\u0131m frekansa gelmek i\u00e7in birka\u00e7 sayfa dahi olsa bir Ayn Rand roman\u0131 okuyun…<\/i><\/p>\n
(Ekim 2016)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ben, hi\u00e7bir zaman b\u00fcy\u00fck bir \u015fey yapaca\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmedim. Bunu hi\u00e7 istemedim. Yapabilip yapamayaca\u011f\u0131m\u0131 dahi de\u011ferlendirmedim i\u00e7imde hi\u00e7bir zaman: Yapmak akl\u0131mdan ge\u00e7medi. Bana g\u00f6re b\u00fcy\u00fck \u015feyler…<\/p>\n